دریای ۱۰ ساله اگه یهویی تلوزیون رو روشن میکرد و میدید فصل جدید قهرمانان تنیس دوبله شده و داره از تلوزیون پخش میشه چقدر خوشحال میشد..
کاش یه نفر برمیگشت به ۱۲ سال پیش، به من ۱۰ ساله میگفت "قراره ۱۲ سال دیگه وسط پر پیچ و خم ترین روزهای زندگیت، یهویی بفهمی فصل دوم بالاخره دوبله شده و پخش میشه
از الان بهت بگم، صدای خیلی از شخصیتها عوض شده، ممکنه بخوره توی ذوقت ولییی دیدن دوبارهی این انیمه بعد از ۱۲ سال، قراره خیلی خوشحالت کنه 🫠
تمام روزهای بچگیت یادت میان، اینکه کی بودی و چه مسیری رو رفتی.."
اون موقع توی ۱۰ سالگی، بخاطر قهرمانان تنیس، تنیس رو شروع کردم و یکی از بهترین تصمیمهای زندگیم بود
خیلی از روزهای خوب زندگیم رو توی باشگاه و زمین تنیس گذروندم
اون روزی که کاپیتان تیممون شدم.. فکر کنم شادترین روز زندگیم همون روز بود
توی قهرمانان تنیس، تزوکا بدجوری آسیب دید ولی برگشت، یوکیمورا ۱۱ درصد شانس درمان داشت ولی برگشت
منم با خودم فکر میکردم حتی اگه برام اتفاقی بیفته، بازم میتونم برمیگردم و اون زمان نمیدونستم یه روزی میرسه که دیگه هیچوقت نمیتونم مثل قبل بازی کنم...
ولی عجیبه، با اینکه نمیتونم بازی کنم ولی تماشای دوبارهی این انیمه ناراحتم نمیکنه، اتفاقا خوشحالم که این مسیر رو رفتم
مامان میگفت تحت تاثیر شخصیتها قرار گرفتی و قراره زود ولش کنی، خوشحالم که به حرفش گوش نکردم
توی بچگی این انیمه رو تماشا میکردم و آرزو داشتم یه روز مثل اونها باشم،
دیدن دوبارهی "قهرمانان تنیس"، یادم آورد که اون آرزو خیلی بیشتر از اون چیزی که میخواستم، برآورده شد
منم مثل شخصیتهای انیمه، توی دوران دبیرستان توی زمین تنیس حسابی درخشیدم
کی میدونه.. شاید بعدها منم بتونم مثل تزوکا و یوکیمورا دوباره به زمین برگردم 🍀