ارزشش رو داره
یکی از نظرها این بود:
"بنظرت زندگی ارزشش رو داره؟ دلم میخواد جواب شما که تجربههای سختی داشتی رو بدونم."
فکر کردم شاید بهتر باشه توی یه پست جدا، جواب این نظر رو بدم
ارزشش رو داره
واقعا واقعا داره
رزا قبل از اینکه مریض بشه، به شوخی یا جدی (نمیدونم) میگفت "وای فکر کن اگه دو برابر این مدتی که زندگی کردیم زندگی کنیم، تازه ۴۰ سالمون میشه... من که حالش رو ندارم"
یا زمستون امسال بهدنبال اتفاقاتی که افتاد... میگفت "برای من که مهم نیست، فوقش میمیرم دیگه"
ولی الان.. علت ناراحتیش چیه؟ اینکه میخواد زنده باشه و زندگی کنه... مهم نیست چقدر سخت باشه، مهم نیست اگه زندگیش نسبت به قبل بهتر بشه یا بدتر، فقط هنوزم میخواد زندگی کنه
و درمورد خودم.. نمیدونم چرا حتی اینجا هم گفتن این حرفها برام راحت نیست ولی..
یه زمانی بود که خیلی از دکترها و اطرافیانم فکر میکردن قرار نیست مدت زیادی زنده بمونم... از اون موقع سه چهار سال میگذره و من هنوز هم معتقدم بخاطر اراده و تلاش خودم تونستم بمونم
این رو میدونم که وقتی رفتم توی اتاق عمل، خیلیها (یا شاید همه) فکر میکردن دیگه قرار نیست برگردم.. و بعد از عمل، باور نمیکردن که بتونم بیدار بشم
ولی خودم بودم که با همه وجودم جنگیدم
خودم خودم رو نجات دادم چون هنوز هم میخواستم هرطوری شده، زندگی کنم
به هر حال بهنظرم این بیماری، باعث شد توی زندگیم درگیر افسردگی و مسائل روحی نشم..
درسته، هر از چند گاهی میام اینجا از چیزای جورواجور غر میزنم 😁
من هم یه دختر ۲۲ ساله هستم که مثل اکثر همسن و سالهام، نگران مشکلات مالی، آینده و وضع خانوادهام هستم
ولی هیچوقت اجازه ندادم این نگرانیها من رو به مرز افسردگی برسونن، چون همین ناراحتیها و نگرانیها نشون میدن هنوز زنده هستم و زندگی میکنم
و تا وقتی هنوز دارم توی این دنیا زندگی میکنم، فرصت این رو دارم که
از مسیر دانشگاه لذت ببرم
با دوستهای کمی که برام موندن... حرف بزنم و بیرون برم
غذاهای مامان رو بخورم و با بابا بیرون برم
کتاب بخونم و فیلم ببینم
از بودن کنار آدمهایی که دوستشون دارم لذت ببرم
و در نهایت برای رسیدن به اهدافم تلاش کنم
یه جورایی
So many adventures couldn't happen today
So many songs we forgot to play
So many dreams swinging out of the blue
We'll let 'em come true
زندگی همیشه ارزشش رو داره ؛) بخاطر همه آدمها و چیزهایی که دوستمون دارن و دوستشون داریم 🍀
