نبودن
هرروز و هر لحظه و توی هر موقعیتی
وقتی برف یا بارون می‌باره یا روزایی که هوا خوب و آفتابیه
وقتی کنار بخاری می‌شینم
وقتی عصرا چایی میخورم
حتی وقتی صدای تلوزیون رو می‌شنوم
یا می‌بینم یکی داره آهنگای رادیو رو گوش میده
توی راه دانشگاه، توی دانشگاه، موقع برگشت از دانشگاه
و تمام روز
لحظه‌ای نیست که یادت نیفتم...حرفات یادم نیاد...صدات نیاد توی ذهنم
مامان بزرگ قشنگم، تو بهترین مامان بزرگی بودی که می‌تونستم داشته باشم
یادمه که از وقتی خیلی کوچیک بودم، تو اولین بهترین دوستم بودی
من هنوزم اون روزایی که من رو توی آفتاب مینشوندی که گرمم بشه و خودت مینشستی جلوم و باهام بازی میکردی یادمه
حتی اولین عکس عمرم رو با تو گرفتم
من چطور میتونم فراموشت کنم
چطور میتونم یادت نیفتم
چطوری به نبودنت عادت کنم...
