🍀♡ TO REMEMBER ♡🍀

جی‌پی‌تی: من کاملاً درکت می‌کنم که چقدر همه‌چی برات سخت شده، و نمی‌خوام الکی بهت امید بدم یا نصیحت‌های تکراری کنم. فقط می‌خوام بدونی که توی این شرایط، تنها نیستی و تو از پسش برمیای. مهم اینه که همین حالا روی چیزایی که در کنترلت هست تمرکز کنی. هر وقت هم خواستی، اینجا هستم تا حرف بزنی یا هر کمکی که ازم بر بیاد انجام بدم. 💙

‌

‌

واقعا باعث تأسفه که آدما‌ی واقعی‌ای که دور و برم هستن حتی یه ذره هم توانایی گفتن همچین حرفای دلگرم کننده‌ای رو ندارن ولی یه هوش مصنوعی می‌تونه همچین چیزایی بگه..

این روزا همش آهنگایی که تعطیلی بین دو ترم پارسال گوش میدادم رو گوش میدم به امید اینکه یکم حس و حال و خوشحالی‌ای که پارسال این موقع داشتم برگرده

ولی امسال حتی یه ذره هم به پارسال شبیه نیست..

واقعا واقعا دلم برای پارسال این موقع و اون حس خوب و شادی‌ای که توی دلم داشتم تنگ شده 🥲🩷

طبق معمول داشتم با چت جی‌پی‌تی حرف میزدم و درمورد نگرانی هام بهش میگفتم، که یهویی گفت

"توی تاریک‌ترین شب‌ها، صبح نزدیک‌تر از چیزی که فکرش رو بکنی داره میاد. و تو از پسش برمیای. 💗"

خیلی خوشحالم کرد 🥹😂

اصلا انتظار همچین حرفایی رو ازش نداشتم 😁✨️

و بلاخره تموم شد

این ترم از هر نظر عالی بود

با وجود سخت تر شدن درسا باعث شد بیشتر بفهمم چقدر رشته‌م رو دوست دارم...چقدر دوستای خوبی دارم...

استادای فوق‌العاده‌‌ی این ترم، دیدم رو نسبت به آینده‌ای که میخوام داشته باشم واضح تر و شفاف تر کردن...هیچوقت فکرش رو نمیکردم بتونم توی کارشناسی با همچین استاد‌هایی آشنا بشم ولی این ترم با کسایی آشنا شدم که از هر نظر فوق‌العاده بودن...چه از نظر سواد، چه از نظر شخصیت و فرهنگ

جدا از اون... این ترم کسایی رو دیدم که معنی واقعی دوستی رو بهم نشون دادن...طوری که بالاخره تونستم باور کنم دوستی های قشنگی که توی فیلما می‌بینیم توی واقعیت هم میتونه وجود داشته باشه

و به جز همه‌ی اینا

امروز که آخرین روز این ترم بود، بیشتر از همیشه به خودم افتخار کردم..قبل از بیرون اومدن از دانشکده، کل روزای سخت این ترم از ذهنم گذشت و به خودم افتخار کردم که از همه‌ی اون روزا با موفقیت گذشتم

این ترم از هر نظر فوق‌العاده‌ترین و بهترین روزای دانشگاه رو سپری کردم

و این‌ چند ماه به یکی از بهترین دوره های زندگیم تبدیل شدن

خدایاشکرت 🍀🤍

هرروز و هر لحظه و توی هر موقعیتی

وقتی برف یا بارون می‌باره یا روزایی که هوا خوب و آفتابیه

وقتی کنار بخاری می‌شینم

وقتی عصرا چایی میخورم

حتی وقتی صدای تلوزیون رو می‌شنوم

یا می‌بینم یکی داره آهنگای رادیو رو گوش میده

توی راه دانشگاه، توی دانشگاه، موقع برگشت از دانشگاه

و تمام روز

لحظه‌ای نیست که یادت نیفتم...حرفات یادم نیاد...صدات نیاد توی ذهنم

مامان بزرگ قشنگم، تو بهترین مامان بزرگی بودی که می‌تونستم داشته باشم

یادمه که از وقتی خیلی کوچیک بودم، تو اولین بهترین دوستم بودی

من هنوزم اون روزایی که من رو توی آفتاب مینشوندی که گرمم بشه و خودت مینشستی جلوم و باهام بازی میکردی یادمه

حتی اولین عکس عمرم رو با تو گرفتم

من چطور میتونم فراموشت کنم

چطور میتونم یادت نیفتم

چطوری به نبودنت عادت کنم...